Günümüzde pek çok insan fiziksel aktivite eksikliğiyle mücadele ediyor. Monoton ofis işleri, evde uzun süre televizyon seyretmek ve yetersiz beslenme birçok hastalığın ana nedenidir. Bunlardan biri, insan omurgasının en hareketli bölümlerinden biri olan servikal omurganın osteokondrozu olarak adlandırılabilir. Her gün büyük miktarda strese maruz kalır çünkü asıl işlevi kafayı tutmaktır.
Hastaların hayatlarına ciddi rahatsızlıklar getiren bu hastalık, hem kadınlarda hem de erkeklerde eşit oranda görülüyor. Hastalık, intervertebral disklerin dejeneratif-distrofik bozuklukları ile ilişkili olarak ilerleyici olarak kabul edilir ve bu nedenle zamanında nitelikli tıbbi yardım alınmasını gerektirir.
Patolojinin gelişim nedenleri
Osteokondroz tüm bölümleri etkileyebilir, ancak servikal bölgenin artan aktivitesi nedeniyle sıklıkla orada gelişir.
Hastalık geleneksel olarak 4 ana aşamaya ayrılır:
- Birincisi, dengesiz belirtilerin eşlik ettiği vertebral disklerin başlangıç bozuklukları ile ilişkilidir ve semptomlar hafiftir.
- İkincisi, omurlar arasındaki boşlukların azalması ve lifli halkanın tahribatının başlaması, muhtemelen sinir köklerinin sıkışması ve bunun sonucunda ağrı oluşmasıdır.
- Üçüncüsü, halkanın tahribatı zaten son aşamada olduğunda, omurlararası fıtıklar oluşabilir ve sıklıkla omurga deformasyon belirtileri görülür.
- Dördüncüsü, kemik büyümesinin meydana geldiği ve herhangi bir hareketin çok ağrılı ve neredeyse imkansız hale geldiği, tedavi edilmediği takdirde sakatlığa neden olabilecek en şiddetli aşamadır.
Şu anda gençlerde servikal omurga da dahil olmak üzere önemli bir osteokondroz tespiti bulunmaktadır. Daha önce bu hastalığın yaşa bağlı olduğu ve 40 yaş üstü hastalarda ortaya çıktığı düşünülürse, bugün 18-30 yaş arası gençler de bu sorunla oldukça sık karşılaşmaktadır.
Hastalığın nedenleri şunlardır:
- aşırı kilo ile ilgili sorunlar;
- omurganın zayıf duruşu ve eğriliği;
- vücuttaki metabolik süreçlerin gecikmesi;
- çeşitli omurga yaralanmaları;
- ağır fiziksel emek ve önemli ağırlıkların sistematik olarak kaldırılması;
- belirli sporları yapmak, antrenman sürecini aksatmak;
- zayıf genel fiziksel uygunluk, özellikle sırtın kas korsesinin zayıflığı;
- sistematik hipotermi;
- geçmiş bulaşıcı hastalıklar;
- hareketsiz yaşam tarzı, fiziksel aktivite eksikliği.
Servikal omurganın sınırlı hareketliliğinin nedenleri de tipiktir. Bunlar kas spazmları, kan akışının bozulması, sinir uçlarının sıkışması, omurlar arasındaki açıklıkların daralması ve omurlarda ve omurlararası disklerde dejeneratif süreçlerin gelişmesidir.
Hastalığın belirtileri
Servikal osteokondrozun semptomları ve karakteristik belirtileri ağırlıklı olarak kafaya ve beyne kan akışının bozulmasının bir sonucudur. Bunun nedeni servikal bölgenin kan damarlarına doymuş olması ve onlar sayesinde insan beyninin beslenmesidir.
Servikal omurga patolojisinin karakteristik semptomları aşağıdaki gibidir:
- hastalığın derecesine bağlı olarak oldukça şiddetli ve sistematik olabilen baş ağrısı;
- servikal osteokondrozlu baş dönmesine sıklıkla bilinç kaybı eşlik eder;
- kulaklarda karakteristik bir çınlamanın varlığı, sıklıkla işitme kaybı;
- hareketlerin bozulmuş koordinasyonu, yürüyüş;
- bulanık görme;
- cilt ısısında artış ve bazen genel vücut ısısında artış;
- Ses kısıklığı veya ses kısıklığı gibi ses değişiklikleri;
- dişlerin yetersiz durumu;
- parmaklarda uyuşma hissi, soğukluk ve ellerde güçsüzlük hissi;
- boyunda, boğazda ağrı, kafa derisine temas ettiğinde ağrı, hatta bazen diş ağrısı;
- kollara, omuzlara yayılan ve boyun ve başın çeşitli dönüşleri veya hareketleriyle yoğunlaşan ağrı;
- şiddetli ağrıya eşlik edebilecek bulantı ve hatta kusma.
Baş ağrısı, sınırlı hareket kabiliyeti ve diğer semptomlar hem kombinasyon halinde hem de ayrı ayrı mevcut olabilir ve ayrıca değişen yoğunluk derecelerine sahip olabilir. Kural olarak, bu doğrudan hastalıktan hangi spesifik nesnenin etkilendiğine bağlıdır. Bu kritere göre hastalık, radiküler sendromlar, vertebral arter sendromu, omurilik basısı, kardinal sendrom, refleks sendromlar ve diğerleri olarak sınıflandırılır.
Servikal omurganın osteokondrozunun tedavisi
Servikal osteokondrozun tedavisi yoksa, hastalar tedavi edilmeyen bir hastalığın tipik semptomlarını (baş ağrısı, hafıza kaybı, ateş, baş dönmesi vb.) yaşayabilir ve ardından bir dizi oldukça hoş olmayan sonuçlarla karşı karşıya kalabilir. Örneğin bu, damarlardaki kan akışının bozulması nedeniyle ortaya çıkan serebral dolaşımın ihlali olabilir.
Bunu önlemek için patolojinin ilk belirtilerini fark eden hastanın nitelikli yardım alması gerekir.
Hastaya ilk yardım sağlamak için ağrı kesici ve antiinflamatuar ilaçlar (tabletler, merhemler, enjeksiyonlar) kullanabilirsiniz. Ayrıca, doktora gitmeden önce evde dikkat dağıtıcı ilaçlar da kullanabilirsiniz; örneğin yılan zehiri veya arı zehiri içeren ısıtıcı merhemler. Şişme meydana gelirse, diüretik kullanmalı veya bitkisel kaynatma gibi halk ilaçlarıyla şişliği gidermelisiniz. Doktor ziyaretine gelince, hastanın kendi kendine ilaç tedavisi sırasında aldığı rahatlama ne olursa olsun, bu zorunlu olmalıdır.
Uzun süreli servikal osteokondroz tedavi edilemez.
Servikal omurganın osteokondrozu genellikle hastanın şikayetlerine göre teşhis edilir. Teşhisi doğrulamak için röntgen, CT veya MRI gibi yöntemler kullanılır.
Tanıyı doğruladıktan sonra uzman, hastalığın evresine ve genel olarak hastanın sağlığının bireysel özelliklerine bağlı olarak tedaviyi reçete eder. Sorundan ancak ilk aşamalarında ilaç yardımıyla kurtulabileceğinizi belirtmekte fayda var. Patolojiyi gelişiminin başlangıcında tedavi ederken, halk ilaçlarıyla tedavi oldukça etkili olabilir.
Servikal osteokondrozun daha ileri aşamalarına gelince, bunların tedavisi hastaların rahatsızlığını, ağrısını ve fiziksel ıstırabını azaltmaya yöneliktir. Yetkili ve kapsamlı bir yaklaşımla, hastalığın ana semptomlarını ortadan kaldırmak ve olası alevlenmeleri önlemek, ayrıca omurgadaki patolojik süreçlerin gelişimini durdurmak mümkündür.
Hastalığın karmaşık tedavisi, geleneksel tıbbın ve geleneksel olmayan yöntemlerin kullanılmasını içerir. Ayrıca remisyon aşamasında halk ilaçları ile ek tedavi kabul edilebilir.
Hastalığı tedavi etmenin en yaygın yöntemleri arasında şunlar yer almaktadır:
- vakum terapisi;
- ilaçlarla tedavi;
- akupunktur;
- lazer tedavisi;
- elektriksel uyarım;
- kuru çekiş;
- mıknatıslarla tedavi;
- terapötik egzersizler;
- terapötik masaj kursu vb.
Ağrının giderilmesi için kural olarak hastanın 1-3 seans tedavi görmesi yeterlidir. Olumlu terapötik başarıyı pekiştirmek için yaklaşık 10-15 tedavi seansı gerekebilir. Akut aşama kaldırıldıktan sonra terapötik egzersizlere ve masajlara başvurulur. Bu kan dolaşımını düzeltmeye ve kasları güçlendirmeye yardımcı olacaktır.